شکل کلاه بافتنی چیزی بیش از یک "شکل کلاه" ساده است. با بافت بافتنی، نسبتهای شبح، خطوط دقیق و رنگها شکل میگیرد و گرما و شخصیت را هم از طریق بینایی و هم از طریق لمس منتقل میکند. درک ویژگیهای شکل آن به ما کمک میکند تا جذابیت سبک آن را بیشتر درک کنیم و مبنای روشنی برای انتخاب و تطبیق فراهم میکند.
از منظر کلی شبح، مدلهای کلاه بافتنی متداول به سه دسته تقسیم میشوند: نزدیک-مناسب، کمی گشاد، و کرکی. کلاههای نزدیک-خطوط صافی دارند که سر را در آغوش میگیرند، تمیز و مرتب به نظر میرسند، مناسب برای ظاهر مینیمالیست یا اسپرت. کلاههای کمی گشاد خاصیت ارتجاعی خود را حفظ میکنند و در عین حال فضای بیشتری را در محیط ایجاد میکنند، شکلی نرم و گرد در بالای سر ایجاد میکنند و در نتیجه ظاهری آرامتر و غیررسمیتر دارند. کلاههای کرکی از بافتنیهای درشت یا نخهای{5}}الاستیک بالا برای ایجاد یک شکل کامل و گرد استفاده میکنند، که احساس گرم و قابلتوجهی را منتقل میکند، که اغلب در مناطق سردتر یا در سبکهای قدیمی دیده میشود. عمق کلاه نیز بر ظاهر کلی تأثیر می گذارد. عمق کم، جلوه ای منظم و کشیده ایجاد می کند، در حالی که عمق عمیق، پوشش بهتر و ظاهری فشرده تر ایجاد می کند.
بافت بافت کلیدی برای تعیین شکل و احساس کلی است. بافتنی ساده سطحی صاف و یکدست و ظاهری تمیز و مدرن ایجاد می کند. بخیه بند بند و بخیه شاه ماهی، نوارهای برجسته و فرورفته منظمی را تشکیل می دهند که به کلاه ریتم بصری خطوط عمودی یا متقاطع می دهد. کشباف کابلی با بافت پیچ خورده خود جلوهای سه بعدی- ایجاد میکند که منجر به تغییرات سایههای غنی در زیر نور میشود. دوختهای روباز یا ژاکارد طرحها یا سوراخهایی را در پارچه تعبیه میکنند، یکنواختی را میشکنند و به پیچیدگی و هنر میافزایند. تراکم و جهت دوخت های مختلف به یک کلاه اجازه می دهد تا ظاهر و شخصیت متفاوتی داشته باشد.
طراحی لبه یک جزئیات بسیار قابل تشخیص است. لبههای آجدار کلاسیک بافتی ریز و دایرهای در لبه ایجاد میکند که هم پایداری و هم ظاهری مرتب ایجاد میکند. لبههای تاشده-بهبالا یک شبح-دولایه ایجاد میکنند که عمق و تطبیقپذیری را اضافه میکند. استایلهای روباز-بدون دنده، ظاهری ملایمتر و غیررسمیتر دارند و برای لباسهای خیابانی آرام مناسب هستند. برخی از استایلها از لبههای گوش در طرفین یا پشت استفاده میکنند که عملکرد شکل را گسترش میدهند و تنوع بیشتری به شبح اضافه میکنند و آنها را کاربردی و متمایز میکند.
ترکیب رنگ و شکل تاثیر بصری را بیشتر تقویت می کند. کلاههای بافتنی{1}}یکرنگ، شکلی تمیز و یکنواخت دارند و تنی هماهنگ با لباس ایجاد میکنند. نوارهای متضاد یا افکتهای گرادیان در امتداد بافت گسترش مییابند و به سیلوئت کلاه احساسی پویا و روان میدهند. الگوهای ژاکارد مانند چک، الماس یا طرح های کارتونی داستان منحصر به فردی را در سطح بیان می کنند و کلاه را به نقطه کانونی بصری لباس تبدیل می کنند.
زیبایی کلاه های بافتنی از تلفیق هنر و خلاقیت ناشی می شود. با استفاده از نخ به عنوان قلم مو و تکنیک های بافندگی به عنوان جوهر، خطوط و بافت های متنوعی را در فضای کوچک سر ترسیم می کند، که هم حضور گرم و زمینی و هم سبکی ظریف و ظریف دارد. چه ساده یا پیچیده، متناسب یا کرکی، هر شکلی از گرمای زمستان و نگرش زیبایی شناختی کاربر صحبت می کند. درک چگونگی درک اشکال کلاه های بافتنی، دیدن چشم انداز زیبایی شناسی فصل در تعامل تار و پود است.